Broodnodig

Voordat Corona de kop op stak haalde ik wekelijks brood bij de supermarkt. Mijn hond is getraind op het schap waar het brood ligt   Mijn man haalt de grote wekelijkse voorraad online of met de aut0. Door corona bracht het boodschappen doen ineens allerlei emotioneel ingewikkelde regels met zich mee. Wel een karretje, geen mandje, geen hulp en wel anderhalve meter.  Daarbij waren er ook diverse horror verhalen verschenen op het internet. Genoeg reden voor mij om de supermarkt te vermijden en mijn man ook het brood mee te laten nemen. 

Na 6 weken begon mijn nieuwsgierigheid het toch van mij te winnen. Mijn motto is immers dat je het niet weet als je het ook niet probeert En dus gingen Nike en ik op weg naar de supermarkt om wat krentenbollen te kopen. 

“Nike zoek de deur….” “Zoek de mandjes” 

Nike gaf aan dat er geen mandjes aanwezig waren. Ik keek opzij. U stond bij de karretjes en had mij zien aankomen. 

“Dat gaat niet he…. zei u”, doelend op het verplicht moeten meenemen van een karretje.. “Nee, klopt, dat gaat niet!”” Als een echo herhaalde uw collega bij de servicebalie uw woorden zonder op te kijken “Nee dat gaat niet.” 

“Hoe dan wel vroeg ik mij hardop af terwijl Nike er inmiddels rustig bij was gaan liggen..

U keek van uw werk op achter de servicebalie en zag mij met Nike staan. U fleurde op. Zo moeilijk was de oplossing niet. U wist dat ik wekelijks enkel kwam voor wat brood. U kende mij. Daarbij had uw kind onlangs een spreekbeurt gegeven over blindengeleidehonden en u had daar avond aan avond bij geholpen. 

“Geen enkel probleem hoor mevrouw. Uw hulphond is echt heel bijzonder. Tenslotte heeft hij geleerd dat hij 2 meter breed, twee meter hoog en twee meter lang is.”  Ik was verrast over de kennis die u had over het geleerde van mijn hulphond. Met de afmetingen zat u aardig in de buurt.   Een meter breed en twee meter hoog kloppen. De twee meter lang die u er nu van maakt is nieuw voor mij maar als ik daarmee zelfstandig de winkel in kan ben ik blij met deze nieuw aangemeete kwaliteit van mijn hond. Natuurlijk kan ik niet vertrouwen op een kwaliteit die Nike eigenlijk niet bezit en kan ik ook niet vertrouwen op mijn minuscule beetje restvisus waarmee ik totaal geen afstand in kan schatten. 
Zonder dat ik dit hoefde te benoemen had u ook daar al een oplossing voor. 

“ “Ik zie dat u een blindenstok bij u heeft. Als u daarmee af en toe om u heen wil steken om te kijken of uw hond de afstanden correct inschat, dan mag u wat mij betreft de winkel in. “ 

Verrast over uw positieve reactie liep ik met Nike in mijn ene hand en mijn stok in mijn andere hand richting het brood. 

Voorbij de kassa slaakte ik een vreugde kreetje. Ik had het toch maar mooi gedaan. De broodnodige trip naar de supermarkt. Ik heb mijn brood en ik heb geen gevloek of auw gehoord omdat ik iemand spietste met mijn stok. 

Wij kunnen dit Nike!  Volgende week weer!

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam