Passeren voor Dummies

“Goedemiddag! “ “Ik ga u passeren. Ik kom van achteren en passeer u op links.” 

U stond even stil. “Wat deed u dat netjes, heeft u ervaring vroeg u? “

“We zijn lotgenoten, ik nam uw gele hesje nog wel waar en ik hoorde uw rolstok. Zelf loop ik met een geleidehond, vandaar dat u bij mij geen stok hoort. “ Na een kort babbeltje sloeg ik rechtsaf richting de wandelplas en u vervolgde rollend met uw stok uw weg naar huis. 

Dit praatje met u deed mijzelf ook beseffen dat het passeren in de praktijk meestal niet op deze manier gaat.

In het bos valt het mij op dat u steeds vaker uw hond bij u roept en regelmatig doet u de hond even aan de riem tijdens het passeren zodat ik niet schrik van een loslopende hond. Een vriendelijke goedemorgen en uw hond krijgt weer vrij om te gaan waar deze wil. Een uitstekende manier dacht ik zo. 

Op straat bent u veel creatiever. Immers op straat hebben we samen veel minder ruimte en kunt u onmogelijk veilig met een boog passeren, iets wat in het bos makkelijker gaat. Op straat worden uw hersenen kennelijk voor een uitdaging gesteld hoe een visueel gehandicapte te passeren en verzint u de wildste geluiden om mij te laten horen dat u er aan komt. Een flinke opgewekte hoestbui is in coronatijd niet handig maar zeer effectief. Van schrik sprong ik op zij zodat u kon passeren. De hoestbui was zo overtuigend dat ik mij bezorgd hardop afvroeg of alles verder wel goed met u ging. “Ja hoor, was het lachende antwoord, ik heb je gepasseerd.”

Een andere toon die mij de stuipen op het lijf joeg terwijl ik op de stoep liep bleek niet van uw fiets afkomstig te zijn maar voor de passeer gelegenheid had u uw fietsbelringtoon even hard aan gezet. Ook deze had zichtbaar effect. Ik sprong opzij en gaf u een aantal boze kreten mee die ik hier niet zal herhalen. 

Tot slot hoorde ik vandaag nog een effectieve maar binnen het creatieve geluidspectrum wel de meest onschuldige. Ik stak de weg over en u had mij al gezien. U liep met uw kinderwagen op de stoep en schatte in dat wij elkaar op exact dezelfde plek bij de stoeprand zouden tegenkomen. Ik met hond en u met wagen betekende dat 1 van ons beiden even moest halthouden. Terwijl ik overstak en tussen de geparkeerde auto’s op weg was naar de stoep hoorde ik het hoge piepende geluid van een parkeer sensor/achteruitrij camera. Verschrikt keek ik even opzij naar de geparkeerde auto’s echter hoorde ik geen brommende motor. Tot ik uit uw mond hoorde “sorry dat was ik, ik zag u al aankomen en samen passen wij niet op de stoep door mijn kinderwagen dus ik kom a eerst even voorlangs.” 

Het geluid voeg ik toe aan mijn opmerkelijke menselijke geluiden bibliotheek. De boodschap was er 1 met een gouden randje. 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam